Lokalizacja: Strona główna >> Polityka zachodnich mocarstw

Polityka zachodnich mocarstw

Wiele gazet poświęcało sporo uwagi dotychczasowej i przewidywanej polityce państw zachodnich wobec rozbioru Czechosłowacji. Jeszcze przed ogłoszeniem ,,niepodległości" Słowacji i włączeniem Czech i Moraw do Niemiec., koła rządzące Wielkiej Brytanii i Francji, wykazały poważne zaniepokojenie rozwojem sytuacji. Informowały o tym gazety polskie, donoszące jednocześnie, że np. prasa francuska ..zajmuje wyraźnie pozycję dającą do zrozumienia, że Francja nie ma najmniejszego zamiaru interweniować". Dość częste były również na łamach prasy polskiej wzmianki o potępieniu przez prasę zachodnioeuropejską nowej agresji niemieckiej, przy czym główny akcent kładziono na fakt, że agresja ta likwidowała całkowicie układ monachijski. W depeszach z Londynu donoszono o ostrej krytyce polityki Chamberlaina ze strony opozycji brytyjskiej. W rozbiorze Czechosłowacji przez Niemcy w marcu 1939 jeden problem w sposób szczególny zaniepokoił zachodnioeuropejskie czynniki rządowe. Problemem tym było wyrażenie przez Niemcy zgody na włączenie Ukrainy Zakarpackiej do Węgier. Wielka Brytania i Francja uznały; ten rejon za punkt wyjścia III Rzeszy do jej agresji przeciwko ZSRR. Utrzymanie tego terenu w postaci będącej pod auspicjami Niemiec — Karpato-Ukrainy było w mniemaniu tych państw zapowiedzią agresji niemieckiej w kierunku wschodnim, gdzie interesy Wielkiej Brytanii i Francji nie były zagrożone. Natomiast rezygnacja z tego terenu na rzecz Węgier została zrozumiana jako rezygnacja Niemiec ze wschodniego kierunku agresji. Z odgłosów prasy polskiej odnosi się wrażenie, że przeciwne Niemcom stanowisko rządu brytyjskiego kształtowało się pod wpływem opinii publicznej Wielkiej Brytanii. Potwierdzał to, wl pewnym, stopniu, ówczesny ambasador III Rzeszy w Londynie — Dirksen, który w raporcie pisał:,,W sensie politycznego układu sił wskutek przyłączenia Czech i Moraw oraz utworzenia podporządkowanej nam Słowacji przekroczony został przyrost sił, na jaki Anglia gotowa była pozwolić Niemcom na drodze jednostronnych działań, bez uprzedniego uzgodnienia z nią" . Wobec tego, iż agresja niemiecka przeciwko Czechosłowacji godziła z wymienionych wyżej względów w interesy Wielkiej Brytanii i Francji, państwa te widziały się zmuszone podjąć pewne kroki zabezpieczające swoje pozycje. Następuje w tyra czasie pewne usztywnienie ich stanowiska wobec Niemiec, szczególnie widoczne począwszy od przemówienia Chamberlaina w Izbie Gmin 17 marca 1939.